تبليغاتX
.:آخرین برگ:. Table{font-family: Tahoma; font-size: 8pt;color:white}

من ز جهان بریده ام.

بس که جفا  ز خاروگل دید دل رمیده ام                همچو نسیم از این چمن پای برون کشیده ام

شمع طرب زبخت ما آتش خانه سوز شد             گشت بلای جان من عشق به جان خریده ام

حاصل دور زندگی صحبت آشنا بود                      تا تو زمن بریده ای من ز جهان بریده ام

چون به بهار سر کنم ناله زخاک من برون             ای گل تازه یاد کن از دل داغ دیده ام

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو                 تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام


 

 


 

نوشته شده توسط میثم در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1384 ساعت 21:59 موضوع | لینک ثابت


هر شب


 

نوشته شده توسط میثم در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 20:15 موضوع | لینک ثابت


هر که عاشق شد .............

هر که عاشق شد جفا بسيار مي بايد کشيد

 

                                                    بحر يک گل منت از صد خار ميبايد کشيد

 

من به مرگم راضيم اما نمي آيد اجل

                                                    

                                                    بخت بد بين کز اجل هم ناز مي بايد کشيد

 

 

 صدای گرمت را در زیر چتر باران گوش می کنم.........................................


 

نوشته شده توسط میثم در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 19:14 موضوع | لینک ثابت


بت من.

بتی دارم که گر د گل زسنبل سایه بان دارد

 بهار عارضش خطی بخون ارغوان دارد

غبار خط بپوشانید خورشید رخش یارب

 بقای جاودانش ده که حسن جاودان دارد

چو عاشق میشدم گفتم که بردم گوهر مقصود

 ندانستم که این دریا موج خون فشان دارد

زچشمت جان نشاید برد کز هر سو که میبینم

 کمین از گوشه کردست و تیر اندر کمان دارد

چو دام طره افشاند ز گرد خاطر عشاق 

بغماز صبا گوید که راز ما نهان دارد

بیفشان جرعه بر خاک و حال اهل دل بشنو

 که ار جمشید وکیخسرو فراوان داستان دارد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل

 که بر کل اعتمادی نیست گر حسن جهان دارد

خدا را داد من بستان از او ای شحنه مجلس

که می با دیگری خوردست و با من سر گران دارد

بفتراک ار همی بندی خدا را زود صیدم کن

 که آفتهاست در تاخیر و طالب را زیان دارد

رسرو قد دلجویت مکن محروم چشمم را

 بدین سر چشمه اش بنشان که خوش آبی روان دارد

زخوف هجرم ایمن کن اگر امیدی آن داری

 که از چشم بد اندیشان خدایت در امان دارد           چه عذر بخت خود کویم که آن عیار شهر آشوب 

    بتلخی کشت حافظ را و شکر در دهان دارد


 

نوشته شده توسط میثم در جمعه نوزدهم اسفند 1384 ساعت 19:5 موضوع | لینک ثابت


به دلیل تغیرات در وبلاگ نظر دوستان به اینجا منتقل شد .


 

نوشته شده توسط میثم در پنجشنبه هجدهم اسفند 1384 ساعت 19:47 موضوع | لینک ثابت