تبليغاتX
.:آخرین برگ:. Table{font-family: Tahoma; font-size: 8pt;color:white}

روزگار.....

 

اگه به زور روزگار از زندگیت میرم کنار                       میرم که ثابت بکنم عاشقتم دیونه وار

تو گریه های زار و زار سپردمت به روزگار                   این از خودم گذشتن رو پای خاطر خواهیم بزار

خیال نکن که خواستمت این اونه که میخواستمت      به قبله محمدی اینه که حرف راستمه

میخوای واست همین وسط داد بزنم                        با تار زلفات دلمو دار بزنم

پیش همه خلق خدا زار بزنم                                  گریه کنون سر توی دیوار بزنم

بعد یه عمر آزگار یه عاشقی تو روزگار                      از عشق تونست که بگذره بدون باختن تو قمار

 

 

 

 


 

نوشته شده توسط میثم در جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1385 ساعت 11:58 موضوع | لینک ثابت


نگاه

       نکردم من در این دنیا گناهی                        فقط کردم به چشمانت نگاهی

        گناه من اگر باشد نگاهم                            مجازاتم بکن هر طور که خواهی

                                 ٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

   اي شبيه يک بهار ماندگار                                   حرفهاي تو برايم يادگار
   از کجا روح تو را من يافتم                                    دل به راه عشق تو انداختم
   چشم هايم در سياهي منتظر                            من نشسته بر دوراهي منتظر
   اي که با تو قلب من بيدار شد                             لحظه هايم حسرت ديدار شد
   جاي تو در پيش من خالي شده                          اشک من رنگ گل قالي شده
   کاش ميشد بي تو بودن باورم                             اي که بي تو تيرگي شد ياورم
   آه آه اي مو سم فصل بهار                                  رفتي و رفتست از جانم قرار
   بي تو از دست داده ام طاقت همين                    ريشه هايم خشک شد در اين زمين
   فصل تکرار من و اندوه برگ                                 فصل بي تو بودنم شد فصل مرگ

                                                                                                            مریم خواهرم

               

بدون ذکر منبع کپی نکنید


 

نوشته شده توسط میثم در شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1385 ساعت 14:17 موضوع | لینک ثابت


تنهایی

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهاایست

            ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایست

مرا در اوج میخواهی تماشا کن تماشا کن

           دروغین بودم از دیروز مرا امروز تو حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمیگرید به حال ما

                                        همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

 

 


 

نوشته شده توسط میثم در جمعه پانزدهم اردیبهشت 1385 ساعت 21:29 موضوع | لینک ثابت